شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵

خبرنگار نزدیک به نهادهای اطلاعاتی رژیم صهیونیستی:

هشدار محمد خاتمی، رئیس‌جمهور پیشین ایران، درباره عواقب از دست رفتن فرصت توافق در شرایط کنونی:

اگر فرصت ایجادشده بر اثر این یادداشت تفاهم را از دست بدهیم، ممکن است دچار مشکلات بی‌سابقه‌ای شویم. این یک یادداشت تفاهم کم‌نظیر است.

امیدوارم این بار فرصت پیش‌آمده را از دست ندهیم؛ اتفاقی که متأسفانه در گذشته بارها رخ داده است. اگر این فرصت هم بسوزد، تهدیدها به مراتب جدی‌تر خواهند شد.

هشدار خاتمی در کنار هشدار مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور فعلی ایران، قرار می‌گیرد که دیروز خواستار پایان دادن به جنگ در شرایط فعلی شد.

در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، دوره‌ای از روابط حسنه میان اسرائیل و ترکیه وجود داشت.

ارزیابی و امیدواری من این است که در آینده نیز بار دیگر چنین دوره‌ای رقم خواهد خورد.

آنچه اکنون در اظهارات و موضع‌گیری‌های مقامات عالی‌رتبه این کشورها می‌شنوید، ناشی از اقتضائات کارزارهای سیاسی است؛ چرا که در حال حاضر همه درگیر فضای انتخاباتی هستند، این‌طور نیست؟

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در حال حرکت به سمت ماه اکتبر است و به‌خوبی می‌داند بدنه رأی‌دهندگانش چه خواسته‌ای دارند.

رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه نیز در حال تصمیم‌گیری درباره زمان فراخوان برای برگزاری انتخابات جدید است و یا در یک چرخه انتخاباتی قرار دارد.

پایگاه رأی او که یک جامعه مسلمانِ بسیار منسجم، خوب، محافظه‌کار و غیرافراطی است، همواره از اوضاع غزه به‌شدت ناخشنود و متأثر است.

خبرگزاری شفق نیوز به نقل از منابع آگاه از تصمیمات داخلی عصائب اهل الحق:

​گروه عصائب اهل الحق تسلیحاتِ موجود در یکی از پایگاه‌های خود در منطقه یوسفیه (جنوب غربی بغداد) را تحویل دولت عراق داده است.

​این تسلیحات شامل تعداد تک‌رقمی پهپاد بدون سلاح (ساخت ایران) بوده است. اما هیچ موشکی تحویل داده نشده است.

حیدر العبودی، سخنگوی دولت عراق بار دیگر تأکید کرد که ۳۰ سپتامبر آخرین مهلت برای خلع سلاح گروه‌های شبه‌نظامی در داخل عراق و انحصار سلاح در دست دولت است.

حیدر العبودی همچنین گزارش داد که شش گروه مسلح در حال مذاکره با دولت عراق برای خلع سلاح هستند.

در حال حاضر، خلع سلاح گروه‌های عصائب اهل الحق، سرایا السلام و کتائب امام علی قطعی و تأیید شده است.

احتمال بسیار زیادی وجود دارد که سازمان بدر نیز یکی دیگر از این گروه‌های در حال مذاکره باشد؛ چرا که ماهیت آن‌ها بیشتر یک جریان سیاسی است تا یک گروه نظامیِ میدانی، از قبل ارتباط و ادغام نزدیکی با بدنه رسمی امنیتی عراق داشته‌اند و هادی العامری، دبیرکل این سازمان نیز مواضعی در حمایت از دولت عراق اتخاذ کرده است.

اعلام تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، بسیار فراتر از ادامه یک «جنگ اقتصادی» غیرقانونی علیه یک کشور است.

این اقدام، ادعای حاکمیت فراملی بر تمامی کشورهای مستقل عضو سازمان ملل متحد محسوب می‌شود.

هیچ دولتی قانوناً نمی‌تواند بانک‌ها، شرکت‌ها یا فرودگاه‌های خارجی را که هر کدام تحت صلاحیت اختصاصی و حاکمیتی کشور خود هستند، مجبور به قطع تجارت قانونی با یک کشور ثالث کند.

چنین تحریم‌های ثانویه‌ای هیچ پایه‌ای در حقوق بین‌الملل ندارند. این اقدامات اصول «برابری حاکمیت‌ها» مندرج در بند ۱ ماده ۲ منشور ملل متحد را نقض کرده و ناقض اصل عرفی «عدم مداخله» است که دیوان بین‌المللی دادگستری نیز در پرونده نیکاراگوئه بر آن تأکید کرده است.

فشار و اجبار اقتصادی که برای واداشتن یک دولت مستقل به تغییر تصمیمات قانونی‌اش طراحی شود، مصداق بارز یک «اقدام غیرقانونی بین‌المللی» است.

این خواسته‌ها، هنگامی که با محاصره دریایی (که به منزله تجاوز نظامی است) ترکیب شوند، حاکمیت سایر دولت‌ها را به امری موقت، مشروط و تابعِ هوای نفسِ یک قدرت دیگر تقلیل می‌دهند.

سخنگوی وزارت امور خارجه ایران:

تمکین در برابر این شرایط، هیچ مصونیت یا احترامی به همراه نمی‌آورد؛ بلکه صرفاً اذعان به این است که بانک‌ها، شرکت‌ها و فرودگاه‌های یک کشور، تنها با مجوز یک قدرت خارجی فعال هستند.

نتیجه نهایی این رویکرد، فرسایش کاملِ «حاکمیت ملی» به عنوان شالوده سیستم بین‌الدولی سازمان ملل متحد، و نسخه‌ای برای بازگشتی دردناک به دوران استعمار کلاسیک و تمام‌عیار خواهد بود.

به ادعای منابعی در ائتلاف چارچوب هماهنگی، پرونده حساس «جرف الصخر» دلیل اصلی سفر ناگهانی اسماعیل قاآنی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران به بغداد بوده است؛ سفری که درست پس از وصول اطلاعاتی به تهران درباره تصمیم نخست‌وزیر عراق برای ورود نیروهای دولتی به این منطقه انجام شد.

این منطقه در استان بابل و ۶۰ کیلومتری جنوب غربی بغداد واقع شده و پیش‌تر حدود ۱۴۰ هزار جمعیت (غالباً کشاورزان اهل‌سنت) داشت.

جرف الصخر پس از آزادسازی از دست داعش در سال ۲۰۱۴، به یک منطقه نظامیِ کاملاً ایزوله تبدیل شد؛ چرا که گزارش‌ها از وجود مقرها، انبارهای تسلیحاتی، پادگان‌ها و کارگاه‌های تولید پهپاد در آن حکایت دارند.

به نقل از منابع الحرة، نیروهای سازمان ضد تروریسم عراق برای ورود به منطقه در حالت آماده‌باش کامل قرار گرفته بودند.

اطلاعات این عملیات از سوی برخی فرماندهان گروه‌های مسلح به تهران درز کرد.

ایران جرف الصخر را یک موقعیت کاملاً استراتژیک می‌داند. همین امر سبب شد قاآنی خیلی زود راهی بغداد شود.

درست هم‌زمان با این آماده‌باش‌ها، سازمان ضد تروریسم و دستگاه اطلاعاتی عراق موفق شدند یک شبکه مسلح مرتبط با حملات پهپادی را در خود استان بابل متلاشی، اعضای آن را بازداشت و تجهیزات‌شان را ضبط کنند.

قاآنی در دیدارهای خود بر ضرورت جلوگیری از هرگونه اصطکاک میان نیروهای امنیتی و گروه‌های مقاومت تأکید کرد و از رهبران چارچوب هماهنگی خواست مانع تضعیف این گروه‌ها شوند.

این در حالی است که منابع، از خط‌ونشان جدّی نخست‌وزیر برای برخورد با هر گروهی خبر می‌دهند که پس از اتمام مهلت قانونی، حاضر به تحویل سلاح خود نشود.

در روزهای اخیر، موضوع منطقه جرف الصخر به صدر اخبار عراق بازگشته است؛ آتش اختلافات اخیر از دو نقطه روشن شد:

اول اظهارات «شیخ عدنان الجنابی» (از شیوخ اهل‌سنت) که حضور گروه‌های مقاومت در این منطقه از سال ۲۰۱۴ را «اشغال» خواند و خواستار پاسخگویی درباره آوارگان شد. سخنان او با خشم مقامات بابل، عشایر شیعه و طرح شکایت قضایی علیه او همراه گشت.

دوم تصمیم دولت جدید عراق برای انحصار سلاح در دست دولت و اعزام نیروهای ویژه (دستگاه ضدتروریسم) جهت بازپسی این پایگاه‌ها بود.

این تصمیم با خط‌ونشان کشیدن مسلحانه کتائب حزب‌الله روبه‌رو شد.

منابع آمریکایی مدعی هستند که یکی از دلایل سفر اخیر فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران به عراق، همین مسئله بوده است.

یک کمیته امنیتی برای تأیید اسامی همه آوارگان جرف الصخر تشکیل خواهد شد.

نام خلیج عربی، در نقشه‌های قدیمی دیده می‌شود.

رهبران و مردم به دلیل امتناع از صدور نفت عراق از طریق تنگه هرمز، شکایات خود را به رئیس مجلس ایران منتقل کرده‌اند.

منطقه جرف الصخر (که پس از سال ۲۰۱۴ و شکست داعش در آنجا، به «جرف النصر» تغییر نام یافت) در ۶۰ کیلومتری جنوب‌غربی بغداد واقع شده و دروازه اصلی ورود به استان‌های جنوبی و شهرهای زیارتی کربلا و نجف است.

از زمان شکست داعش در این منطقه، کنترل آن به‌طور کامل در دست گروه «کتائب حزب‌الله» قرار گرفت.

بر اساس ادعاهای منابع غربی، این منطقه طی یک دهه گذشته به یک دژ نظامی بسته تبدیل شد که حتی ارواح هم بدون اجازه این گروه وارد آن نمی‌شدند؛ جایی برای استقرار مقرها، انبار‌های تسلیحاتی و کارگاه‌های ساخت پهپاد، که هم‌زمان منع بازگشت ساکنان این منطقه را به دنبال داشت.