جمعه ۶ شهریور ۱۴۰۵

تورم در آمریکا «نگران‌کننده» است.

​در سخنرانی مورد انتظار بازارهای مالی، «کوین وارش» رئیس بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) از سمپوزیوم جکسون هول پیامی شفاف فرستاد:

تورم همچنان یک منبع نگرانی است و کنترل قیمت‌ها به اولویت اول فدرال رزرو تبدیل شده است.

​مهم‌تر از همه، وارش اشاره کرد که سخت می‌توان شرایط مالی فعلی را «انقباضی» توصیف کرد؛ عبارتی که علامت سؤال‌های جدیدی را درباره مسیر آتی نرخ بهره ایجاد کرده است.

سمپوزیوم جکسون هول (Jackson Hole) نشست سالانه و مهم رؤسای بانک‌های مرکزی و اقتصاددانان برجسته جهان در ایالت وایومینگ آمریکاست که در آن درباره سیاست‌های پولی کلان تصمیم‌گیری و سیگنال‌دهی می‌شود.

​سیگنال مستقیم وارش، یعنی احتمال «افزایش مجدد نرخ بهره»، باعث شوک نزولی به بازارهای سهام و ریزش بیش از ۳ درصدی طلای جهانی شد.

و باز از جمله مسائل اساسی کشور که همیشه باید در مرکز توجّه دولت و دولتیان و همه‌ی مسئولین و اجزای حکومتی قرار داشته باشد، رعایت وحدت و مراقبت از انسجام اجتماعی است.

هر اقدام در هر یک از کلان‌عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، امنیتی، و اقتصادی باید با ملاحظه‌ی پیوست مربوط به انسجام اجتماعی صورت بگیرد.

بعضی از اقدامات که ممکن است در ظاهر، طرفدارانی هم در بین برخی از اقشار کشور داشته باشد، در صورتی‌که فاقد این پیوست باشد یا آنچه به‌عنوان پیوست در آن مورد تدوین شده در مقام عمل مغفول واقع شود، میتواند ضررهایی به همان اقشار و دیگران وارد سازد.

بی‌تردید هر سخن ناامیدکننده و تضعیف‌کننده‌ی انگیزه‌های ملّی و عمومی و هر نوع دوگانه‌سازی‌ موهوم از قبیل جنگ یا مذاکره، وفاق یا تندروی، سازش یا جنگ‌طلبی که در گذشته به مردم عزیزمان خسارتهایی بی‌واسطه یا باواسطه وارد ساخته، از این پس هم میتواند همان تأثیر را به‌جا بگذارد.

لذا بنده قاطعانه اعلام میکنم که ارتکاب هر آنچه به‌ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است.

به گزارش آکسیوس، دو منبع منطقه‌ای اعلام کردند که ایران اخیراً تمایل مجددی برای انجام مذاکره با ایالات متحده نشان داده است.

​فرمانده ارتش پاکستان روز یکشنبه به منظور احیای تلاش‌های میانجی‌گرانه وارد تهران شد و در ادامه هفته نیز وزیر امور خارجه عمان برای گفتگو درباره تنگه هرمز به ایران سفر کرد.

همچنین روز پنج‌شنبه، نخست‌وزیر قطر که از میانجیگران کلیدی میان آمریکا و ایران محسوب می‌شود، به درخواست ایران وارد تهران شد.

​استیو ویتکاف، نماینده ویژه ایالات متحده، همچنان در ارتباط مستمر با قطر و سایر میانجی‌ها قرار دارد.

​مقامات آمریکایی بر این باورند که «تغییر شرایط» در تنگه هرمز و فشارهای اقتصادی موجود، موقعیت دولت ترامپ را در میز مذاکره تقویت کرده است.

به ادعای آکسیوس، مقامات آمریکایی می‌گویند ارتش ایالات متحده کنترل ایران بر تنگه هرمز را به میزان قابل توجهی کاهش داده است؛ موضوعی که می‌تواند نقطه عطفی در جهت کاهش تدریجی فشارهای اقتصادی جهانی و بهبود فرصت‌ها برای دست‌یابی به توافق با ایران باشد.

ایران به سمت کشتی‌ها شلیک کرده اما این حملات «دقت محدودی» داشته‌اند؛ به‌طوری که ماه گذشته تنها حدود ۲ درصد از شناورهای عبوری از تنگه هدف قرار گرفته‌اند.

به گفته مقامات، بیش از ۲۰۰ جسم شبیه به مین از مسیر اصلی کشتیرانی پاک‌سازی شده، اگرچه تنها ۱۱ مورد از آن‌ها به‌عنوان مین واقعی شناسایی شده‌اند.

ترافیک عبوری از کانال جنوبی به ۲۰ تا ۳۰ نفت‌کش در هر شب افزایش یافته و روزانه ۹ تا ۱۰ میلیون بشکه نفت منتقل می‌شود که طبق اعلام مقامات، تقریباً نیمی از حجم عبوری پیش از آغاز درگیری‌ها است.

کشورهای امارات، بحرین و کویت به مسیر صادراتی تحت حفاظت آمریکا پیوسته‌اند؛ انتظار می‌رود عربستان سعودی نیز به این مسیر بپیوندد و قطر هم ممکن است به‌زودی ارسال نفت‌کش‌های حامل گاز طبیعی مایع (LNG) را آغاز کند.

هدف ایالات متحده این است که تا اواسط سپتامبر (اواخر شهریور) کانال اصلی را عریض‌تر کند تا امکان عبور دست‌کم ۵۰ کشتی در هر شب فراهم شود؛ همچنین هدف بلندمدت، بازگرداندن ۶۰ تا ۷۰ درصد از حجم صادرات نفت به سطح پیش از درگیری‌ها است.

بنیامین نتانیاهو اعلام کرد که اسرائیل به دلیل نگرانی از احتمال «تجاوز جهادگرایان» از خاک سوریه، یک «منطقه امنیتی» در جنوب این کشور ایجاد کرده است.

​نتانیاهو با اشاره به حضور نظامی فعلی ترکیه در شمال سوریه تاکید کرد: «من تمایلی ندارم که شاهد پیشروی ترکیه به سمت جنوب باشم».

​او گفت که اسرائیل هم به سوریه و هم به ترکیه ابلاغ کرده که نباید حضور نظامی خود را به سمت جنوب گسترش دهند.

نتانیاهو افزود که «وضعیت موجود» در حال به چالش کشیده شدن است؛ از جمله برنامه‌هایی برای تثبیت حضور نظامی ترکیه در منطقه ابوالظهور سوریه.

نتانیاهو اظهار داشت که اسرائیل پیام‌های هشدارآمیزی را از طریق آمریکا، کانال‌های دیگر و همچنین به صورت مستقیم به سوریه منتقل کرده، اما این پیام‌ها «دریافت و پذیرفته نشده‌اند».

​در نتیجه، به گفته او، اسرائیل موضع خود را از طریق «اقدامات سخت و نظامی» نشان داده است.

روزنامه بریتانیایی گاردین در گزارشی تفصیلی نوشت:

جنگ ترامپ علیه ایران به‌سرعت در حال خالی کردن بودجه نیروی دریایی آمریکا است.

ترجمه کامل گزارش روزنامه گاردین (بخش اول):

کارشناسان و مقامات سابق آمریکایی می‌گویند حساب‌های مالی در حال خالی شدن است و تأمین مالی جنگی که هیچ پایان مشخصی برای آن وجود ندارد، به اصلی‌ترین چالش تبدیل شده است.

بر اساس اسناد به‌دست‌آمده توسط گاردین و مصاحبه با مقامات نیروی دریایی، پیمانکاران و تحلیلگران دفاعی، جنگ دونالد ترامپ علیه ایران، ارتش ایالات متحده را وارد یک بحران مالی شدید کرده است؛ تا جایی که نیروی دریایی آمریکا مجبور شده برای پوشش هزینه‌های عملیات جنگی، پول را از بخش حقوق و دستمزد و سایر منابع خود منتقل کند.

عملیات مشترک آمریکا و اسرائیل که موجب کاهش شدید ذخایر تسلیحاتی آمریکا شده و حملات تلافی‌جویانه ایران را به همراه داشته که پایگاه‌های استراتژیک در سراسر خاورمیانه را ویران کرده است، فشار بی‌سابقه‌ای را بر بودجه‌های بخش‌های مختلف نظامی وارد می‌آورد.

در یکی از یادداشت‌های پنتاگون درباره بودجه نیروی دریایی که به رؤیت گاردین رسیده، هشدار داده شده است که به دلیل «دست‌اندازی» نیروی دریایی به حساب‌های حقوق و دستمزد برای تأمین مالی عملیات‌های رزمی، این بخش دچار «کمبود بودجه برای پرداخت حقوق‌ها» شده است.

کارشناسان و مقامات سابق می‌گویند که منابع مالی رو به اتمام است. هارلان اولمن، افسر بازنشسته نیروی دریایی و عضو «کمیسیون ملی آینده نیروی دریایی» (که تاکید کرده به نمایندگی از این کمیسیون صحبت نمی‌کند) می‌گوید: «قلک مالی شکسته است».

یک مقام و یک پیمانکار نیروی دریایی نیز اعلام کردند که تعمیر و نگهداری غیرضروری تأسیسات ساحلی به دلیل کسری بودجه شدید به حالت تعلیق درآمده و به آینده موکول شده است.

وقتی ترامپ در ۲۸ فوریه این جنگ را آغاز کرد، بودجه‌های موجود ارتش (به‌ویژه نیروی دریایی که نه تنها به اجرای موج اولیه حملات کمک کرد، بلکه بعداً مسئولیت یک محاصره گسترده دریایی را نیز بر عهده گرفت) به‌سرعت تحت فشار قرار گرفت.

کاخ سفید در نهایت از کنگره خواستار بودجه اضطراری برای پرداخت هزینه‌های جنگ شد، اما با توجه به عدم محبوبیت این جنگ، شانس تصویب این درخواست بسیار کم است.

یک مقام نیروی دیرایی که در جریان برنامه‌ریزی این نیرو برای حل کسری بودجه قرار گرفته، گفت که پول‌ها به روش‌های خلاقانه‌ای جابه‌جا می‌شوند: «پولی که برای حقوق و دستمزد بود را برای پرداخت هزینه‌های غیرمترقبه فرامرزی برداشتند و حالا دارند آن را با پول‌هایی که هنوز خرج نشده پر می‌کنند. آن‌ها دارند بودجه حقوق‌ها را جبران می‌کنند تا حقوق ما سر وقت پرداخت شود».

بودجه سال ۲۰۲۶ نیروی دریایی آمریکا که نزدیک به ۳۰۰ میلیارد دلار است، توسط کنگره به بخش‌های مختلفی تقسیم شده است: پرسنل، کشتی‌سازی، خرید سیستم‌های تسلیحاتی خاص و «عملیات و نگهداری» (برای اداره روزمره ناوگان و پایگاه‌ها).

طبق قانون، جابه‌جایی و دستکاری پول بین این بخش‌های مختلف با محدودیت‌های شدیدی همراه است.

این مسئله گاهی در برخی جلسات استماع کنگره نیز مطرح شده است. سوزان کالینز، سناتور آمریکایی، در جلسه ۲۱ ژوئیه کمیته تخصیص اعتبارات سنا گفت: «به من گفته شده برخی از بخش‌های نظامی با چالش‌های کوتاه‌مدت توانمندی مالی و نقدینگی روبرو هستند».

یکی از دستیاران او تأیید کرد که نیروی دریایی یکی از همین بخش‌ها بوده است.

با این حال، سخنگوی نیروی دریایی در بیانیه‌ای اعلام کرد که بودجه‌های نگهداری و عملیات تمام نشده است: «وزارت نیروی دریایی به‌طور فعال در حال مدیریت منابع خود است تا تعهدات پرداختی فعلی را سر وقت انجام دهد. ما همچنان از نزدیک با کنگره همکاری می‌کنیم تا به تقاضاهای عملیاتی پاسخ دهیم و پرسنل و آمادگی خود را در طول سال مالی حفظ کنیم».

ترجمه کامل گزارش روزنامه گاردین (بخش دوم):

در داخل بدنه نیروی دریایی آمریکا، کمبود نقدینگی بر کسی پوشیده نیست. تاد هریسون، تحلیلگر دفاعی در موسسه محافظه‌کار «اینترپرایز آمریکا» می‌گوید:

«آن‌ها فقط درباره‌اش علنی صحبت نمی‌کنند. من حدس می‌زنم این یک تصمیم عامدانه از سوی رهبران غیرنظامی پنتاگون و در رأس آن‌ها وزیر دفاع باشد که اهداف سیاسی دارد؛ آن‌ها نمی‌خواهند این‌طور به نظر برسد که آمادگی نظامی آینده را فدای جنگی می‌کنند که روزبه‌روز بیشتر به یک بن‌بست و زیان سیاسی تبدیل می‌شود.

ارتش آمریکا می‌دانست که این بحران در راه است. در اواسط ماه مه، دریاسالار داریل کاودل، فرمانده عملیات نیروی دریایی، به کنگره هشدار داد که این فشار مالی در ماه ژوئیه رخ خواهد داد: «در بودجه سال مالی ۲۰۲۶، هزینه‌های عملیات «خشم حماسی» [جنگ علیه ایران] پیش‌بینی نشده بود. نگرانم که از ماه ژوئیه مجبور شوم تصمیماتی درباره نحوه آماده‌سازی نیروها بگیرم؛ تصمیماتی که می‌تواند بر نحوه برگزاری رزمایش‌ها و عملیات‌های روتین تأثیر بگذارد تا مطمئن شوم بودجه لازم برای ادامه جنگ خشم حماسی را دارم».

پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، برای دریافت بودجه اضطراری به کنگره فشار آورده و در ماه ژوئیه شهادت داد که بدون این بودجه «با کمبودهای بحرانی مواجه خواهیم شد».

سخنرانی هگست در کنگره نشان داد که جنگ با ایران تا کنون ۳۵.۷ میلیارد دلار هزینه داشته است، اگرچه مشخص نیست آیا این آمار شامل تمام هزینه‌های واقعی جنگ می‌شود یا خیر.

هنگامی که دولت ترامپ از کنگره خواستار ۶۷ میلیارد دلار بودجه اضطراری برای وزارت دفاع شد، مشخص نکرد سهم نیروی دریایی از این رقم چقدر است.

مجلس نمایندگان در ماه ژوئیه یک لایحه دفاعی ۱.۱۵ تریلیون دلاری و یک مجوز بودجه جداگانه تصویب کرد که ۷۳ میلیارد دلار برای جنگ در ایران اختصاص می‌داد، اما بعید است هیچ‌کدام از آن‌ها به قانون تبدیل شده و نهایی شوند.

اولمن خاطرنشان کرد که در طول جنگ‌های عراق و افغانستان، دریافت بودجه از کنگره آسان‌تر بود زیرا آن درگیری‌ها دارای مجوز رسمی کنگره بودند: «در این مورد هیچ مجوزی برای استفاده از نیروی نظامی وجود ندارد. آیا کنگره موظف است هزینه درگیری و جنگی را بپردازد که خودش مجوز آن را صادر نکرده است؟».

ترجمه کامل گزارش روزنامه گاردین (بخش سوم و آخر):

این واقعیت که نیروی دریایی آمریکا ورشکسته شده (یا حداقل فعلاً پولی در بساط ندارد) ممکن است ضربه‌ای سنگین به غرور ترامپ باشد.

رئیس‌جمهور آمریکا بارها از علاقه و شباهت خود به تئودور روزولت (رئیس‌جمهور آمریکا بین سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹) سخن گفته است؛ کسی که بر توسعه و گسترش نیروی دریایی آمریکا نظارت داشت و ناوگان معروف «ناوگان بزرگ سفید» را به سراسر جهان اعزام کرد.

دولت ترامپ به جای ناوگان سفید، اصطلاح «ناوگان طلایی» را به کار برده و از جمله جاه‌طلبی‌های دریایی او، برنامه‌ریزی برای ساخت نبردناوهای عظیم «کلاس ترامپ» (بزرگ‌ترین ناوهای تاریخ آمریکا) بوده است.

مدیریت جزئی‌نگرانه و مداخله‌جویانه ترامپ حتی شامل دستور به نیروی دریایی برای بازطراحی یک ناو هواپیمابر بوده است تا به جای سیستم پیشرفته الکترومغناطیسی، از سیستم منجنیق بخار و هیدرولیک برای پرتاب جنگنده‌ها استفاده کند (موضوعی که از سال ۲۰۱۷ بارها سلیقه خود را درباره آن ابراز کرده است).

اما در شرایط کنونی، تأمین مالی جنگی که هیچ پایان مشخص و سناریوی خروجی برای آن وجود ندارد، چالش اصلی است.

یک افسر سابق نظامی که اکنون برای یک شرکت پیمانکاری نیروی دریایی کار می‌کند و در جریان این کسری بودجه قرار گرفته، وضعیت را این‌گونه خلاصه می‌کند: «وضعیتشان خراب است؛ تمام تسلیحاتشان را شلیک کرده‌اند، کشتی‌هایشان را داغون کرده‌اند و پولشان هم تمام شده است».

بر اساس تازه‌ترین گزارش‌ها از روند همکاری‌های نظامی مسکو و تهران، خلبانان نیروی هوایی ایران در حال گذراندن مراحل پایانی دوره‌های آموزشی خود در روسیه هستند.

خلبانان ایرانی پس از پایان مرحله فعلی، وارد دوره‌های تکمیلی پرواز و شبیه‌ساز (سیمولاتور) خواهند شد.

در همین حال، روند تأمین جنگنده‌ها ادامه دارد: قرارداد سوخو-۳۵ (Su-35) نهایی شده، اما انتقال فیزیکی تمامی فروندها به ایران به دلیل ملاحظات عملیاتی و امنیتی هنوز به طور کامل صورت نگرفته است.

همچنین مذاکرات برای احتمال خرید یک اسکادران سوخو-۳۰ در جریان است، اما هنوز قرارداد نهایی امضا نشده است.

تحویل جت‌های آموزشی یاک-۱۳۰ نیز ادامه دارد؛ بخشی از سفارش ۲۴ فروندی به ایران منتقل شده و باقی‌مانده سفارش در حال تحویل است.

به گزارش رویترز، ایالات متحده و ونزوئلا به توافقی نزدیک شده‌اند که به شرکت‌های آمریکایی دسترسی بلندمدت به میادین نفتی منتخب ونزوئلا را می‌دهد.

انتظار می‌رود کریس رایت، وزیر انرژی، هفته آینده برای بحث در مورد این طرح به کاراکاس سفر کند.

به گزارش بلومبرگ، ونزوئلا جدی‌تر از همیشه به خروج از اوپک فکر می‌کند؛ همان غول نفتی که خودش ۶۰ سال پیش در تأسیسش دست داشت.

​بحث خروج احتمالی ونزوئلا در مذاکره با مقامات آمریکایی به میان آمده، اما هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده است.

​اگر ونزوئلا واقعاً از اوپک خارج شود، انسجام این سازمان و قدرتش برای تعیین قیمت جهانی نفت شدیداً زیر سؤال خواهد رفت.