ضرورت بازنگری در روابط ایران و چین
مقامات چینی نمیدانند در گفتوگو با ایران کدام نهاد مرجع نهایی تصمیمگیری است و این چندگانگی باعث سردرگمی و بیاعتمادی پکن شده است.
🔰ضرورت بازنگری در روابط ایران و چین
🔸چین طی دو دهه اخیر به یکی از مهمترین قدرتهای اقتصادی و سیاسی جهان بدل شده است. در چنین شرایطی، رهبر انقلاب بارها بر اهمیت نگاه به شرق و گسترش همکاریهای راهبردی با پکن تأکید کردهاند. برای ایران، که همواره در معرض فشارهای غرب قرار دارد، بیتوجهی به این فرصت و غفلت از ظرفیتهای چین میتواند یک خطای راهبردی باشد.
با این حال، واقعیت آن است که مقامات چینی در سالهای اخیر نسبت به ایران دلخوریهایی پیدا کرده اند.
🔹برداشت پکن این است که بسیاری از مسئولان جمهوری اسلامی در صورت دریافت هرگونه سیگنال مثبت از غرب، بلافاصله مسیر خود را به سمت اروپا و آمریکا تغییر میدهند و در دوگانه «غرب یا شرق» همواره کفه غرب را سنگینتر میکنند.
🔹چالش بعدی این است که چینیها نمیدانند در گفتوگو با ایران باید چه کسی را مرجع نهایی تصمیمگیری بدانند؛ رهبری، دولت، وزارت خارجه، یا شوراهای عالی امنیتی؟ این چندگانگی باعث شده طرف چینی در تعاملات خود با سردرگمی و بیاعتمادی روبهرو شود.
🔹بعضی از اقدامات طرف ایرانی نیز منجر به بدبینی چینی ها شده، مانند سفر رئیسجمهور به چین، که نهتنها کماهمیت جلوه داده شد، بلکه پیش از آن نیز پروژههایی چون تکمیل کریدورها به حال تعلیق درآمده بود. همین موضوع چین را به این نتیجه رسانده که تهران در عمل تمایل جدی برای پیگیری همکاریها ندارد.
🔹مجموعه این اتفاقات منجر به امتناع مقامات پکن از پذیرش برخی مسئولان ایرانی در ماههای اخیر شده است؛ اقدامی که پیام روشنی از دلخوری و بیاعتمادی در خود دارد.
#تحلیل #راهبرد_ایرانی