ادعای نقش امارات در قاچاق طلای سودان

حسین نجفی

امارات متحده عربی بظاهر کشوری کوچکی است که بر پایه تجارت و ظواهر مدرن بنا شده، اما در پس این چهره شیشه‌ای، شبکه‌ای تاریک از قاچاق و پولشویی نهفته است که جغرافیای فقر و خون در آفریقا را تغذیه میکند. این کشور بدون داشتن حتی یک معدن طلا، به دومین صادرکننده بزرگ طلا در جهان بدل شده است معجزه‌ای که تنها با خون معدنکاران دارفور و قاچاق سازمان‌ یافته محقق شده است. طلاهای استخراجی از معادن جبل عامر، از مسیر چاد و لیبی به دبی منتقل میشوند و سپس در قالب ارز، به تجهیزات نظامی تبدیل میگردند. تجهیزاتی که به سود شبه‌نظامیان RSF بازمیگردند تا آتش جنگ داخلی سودان را شعله‌ ورتر کنند.

تحلیلهای مرکز مطالعات طلای اروپا (LBMA) پرده از واقعیتی تلخ برداشته‌اند، امارات تنها در یک سال، بدون ثبت رسمی در بازار جهانی، ۲۶ درصد به ذخایر طلای خود افزوده است. این رقم دقیقاً با حجم طلای قاچاق‌ شده از سودان تطابق دارد و نشان میدهد که تجارت ظاهراً قانونی دبی، در حقیقت پوششی برای یک ماشین مالی جنگ است. در این چرخه، هر گرم طلا به گلوله‌ای برای تخریب خانه‌های مردم سودان تبدیل میشود. نقش بانکها و صرافی‌های دبی در این میان، همان اندازه خطرناک است که تسلیحات ارسال‌شده با کارگو به خارطوم. امارات،با نظام بانکی آلوده، به خزانه پنهان شبه‌نظامیان تبدیل شده است.